Charles Fréger, Herero in uniform
Charles Fréger, Herero in uniform

Waarom sommige Namibiërs Duitse uniformen dragen

Het Afrikaanse land Namibië kent een levendige Duitse cultuur. Dit komt doordat het land vroeger een Duitse kolonie is geweest. Sommige scholen onderwijzen in het Duits. Het Namibisch Duits (Namibische variant van het Duits) wordt door ongeveer 22.500 tot 30.000 mensen gesproken en verschillende dorpen kennen Duitse architectonische invloeden. Fotograaf Charles Fréger schoot in 2007 een fotoreportage in Namibië. Op deze foto’s staan mannen in (oude) Duitse uniformen afgebeeld. Wat is hier zo speciaal aan? De uniformen worden niet gedragen door het nageslacht van de kolonisatoren, maar door een bepaalde bevolkingsgroep: de Herero.

De Herero trokken rond de zeventiende eeuw Namibië binnen. De Duitsers koloniseerden het land in 1884. Dit zorgde voor veel veranderingen, waaronder de landroof van geboortegrond van de inheemse bevolking. Dit stuitte op veel verzet. De Herero kwamen in opstand tegen het Duitse regime in 1904. Deze opstand eindigde in de eerste genocide van die eeuw. Van de circa 60.000 Herero overleefden er ongeveer 16.000.

In de oorlog werden alle politieke en geestelijke leiders van de Herero gedood. Niemand was in staat het volk te leiden. Om te voorkomen dat er nieuwe leiders zouden opstaan werden de jonge kinderen van het mannelijke geslacht door het Duitse leger weggehaald bij hun families en aan het werk gezet als persoonlijke assistenten. Binnen het leger vonden de Herero mannen een nieuwe (hiërarchische) structuur die de gaten in hun eigen cultuur kon opvullen. Ze begonnen steeds meer van de Duitsers over te nemen, zoals kleding, taal en sociale structuren. Na de terugtrekking van de Duitsers in 1915 bleven deze overgenomen structuren bestaan.

De eerste keer dat de Duitse uniformen bij een officiële gebeurtenis werden gedragen was op 23 augustus 1923. Op deze dag werd stamhoofd Samuel Maharero begraven. De Herero wilden Maharero een eervolle en statige begrafenis geven. Ze besloten het op dezelfde manier te doen als de Duitsers hun officieren begroeven. Deze begrafenis was de start van een jaarlijkse parade die tegenwoordig nog steeds plaatsvindt op de zondag die het dichtst bij de begrafenisdatum van Maharero ligt. De cultuur die als het ware een gat heeft geslagen in Herero cultuur bood daarna ook een oplossing. De levenswijze van de onderdrukker werd geadapteerd en eigengemaakt, waardoor er een mengvorm is ontstaan tussen de oude Duitse en de oude Herero cultuur.